CİNSEL KİMLİĞİN GELİŞİMİ VE BOZUKLUKLARI

Cinsel kimlik bozukluğu olan erkek çocukta yoğun kız olma isteği ile erkek olduğundan dolayı yoğun ve sürekli sıkıntı duyma vardır. Nadiren bu çocuklar kendilerinin kız olduğunu da söyleyebilirler. Erkek beden yapısıyla ilgili şikayetleri ve kabullenmemeleri olur, pipilerinin tiksinti verdiğinden, hatta onların olmadığından söz edebilir, kadın cinsel organlarına özenebilir, anneleri, ablaları gibi memelerinin olmasını isteyebilirler.

Önceleri annenin takılarına ve elbiselerine ilgi duyan çocuklar, zamanla kızlara özgü takılar takmaya ve giyinmeye başlarlar. Örneğin, pantolon yerine etek, külotlu çorap giyerler, küpe, bilezik ve kolye takarlar. Saçlarının kesilmesine itiraz eder, makyaj yapmak isterler. Hareket ve mimiklerinde kız çocuklarına ait öğeler hakimdir. Pembe, kırmızı gibi renkleri tercih eder. Arkadaşlarını özellikle kızlardan seçer, kız gruplarına ve oyunlarına karışmaya çalışırlar. Evcilik oyununda anne veya abla rolünü alırlar. Oyuncak olarak top, araba, silah vs. yerine bebekleri seçerler. Diğer erkek çocuklarda olduğu gibi spora ve spor faaliyetlerine, hareketli oyunlara ilgileri yok denecek kadar azdır.

Bazı çocuklarda ise kız olma isteği yokken giyimlerinde ve oyuncak seçimlerinde karşı cins gibi davranma ve kız çocuklarının bulunduğu arkadaş gruplarında yer alma isteği vardır. Burada cinsel kimlik bozukluğunun daha hafif formundan yada cinsel rol bozukluğundan bahsedilir.

Cinsel kimlik bozukluğu var diyebilmek için belirtilerin ergenlikten önce başlaması gerekir. Genelde aileler bu çocuklarda karşı cinse ait davranışların 3-5 yaşlarında başladığını söylerler ki bu yaşlar cinsel kimlikle ilgili soruların sorulduğu, oyunların oynandığı, hemcinsle özdeşimin geliştiği yaşlardır. Ancak ilgisiz olan ya da bu rol değişimini bilinçsizce, farkında olmayan destekleyen ve besleyen ailelerin, bu değişimi fark etmesi uzun yıllar alır. Bu ailelerde cinsiyetler arasındaki farklılıkların vurgulanmadığı ya da bu farklılıkların önemsenmediği görülmüştür.

Gerek hemcinsleri gerekse karşı cinsten arkadaşları arasında yer edinemeyen bu çocuklarda sosyal geri çekilmeyle birlikte uyum problemleri de görülür, çatışmalar yaşanır. Ergenlik dönemine gelindiğinde erkek çocuklarda görülen ilgi ve davranışlar gözlenmez. Vakitlerinin çoğunu kendilerini kız gibi hayal ederek geçirirler. Arkadaşları da genç kızlardır.

Cinsel kimlik bozukluğu olan erkek çocukların ileri yaşlarda cinsel yönelimlerinin ne olacağı konusu açık değildir. Ancak bazı araştırmalarda 2/3’ünün genç yaşlarda kendisini homoseksüel, az bir kısmının da hetero veya transeksüel olarak isimlendirdiği bildirilmiştir.

Hastalığın hormonal ve yapısal bir bozukluk olduğunu söyleyen hipotezler varsa da birçok çocukta biyolojik neden bulunamamıştır. Diğer yandan bazı psikolojik ailesel faktörlerden söz edilmektedir. Bunlar şöyle sıralanabilir:

Ø      Annenin değişik nedenlerle bilinçli ya da bilinçsizce çocuğunun karşı cins gibi giyinmesini, oynamasını ve oyuncak seçimini teşvik etmesi.

Ø      Çocuğun cinsel kimliğinin sağlıklı gelişebilmesi için çevresinde özdeşim yapabileceği aynı cinsten birinin olmaması; örneğin, babanın ölümü ya da evden uzak kalması durumlarında babanın yerine geçebilecek erkek modelinin olmaması cinsel kimlik bozukluğuna yol açabilir.

Ø      Erkek çocuğun annesi ile ilişkisinin babayla olandan daha uyumlu ve yoğun olması nedeniyle annenin özdeşim modeli olarak alınması. Ama anneyle çocuksu aşkın yaşanamaması.

Ø      Babanın aşırı ilgisizliği ya da çocukla iletişiminin ileri derecede bozuk olması.

Ø      Anneden ayrılma endişesi ve korkusu yaşayan çocuğun anneyle özdeşim yaşaması. Annenin oğlundan ayrılmak istememesi, babasının aralarına girmesine izin vermemesi.

Ø      Annenin çökkün hali, ilgisizliği ve erkeklere karşı düşmanca tavır sergilemesi.

Ø      Annenin erkeksiliğinin çok güçlü ve ön planda olması.